
ရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်တွင် မင်းပြုတော်မူသော ဘုရားအဝေဒနိယမင်းတရားသည် ထီးနန်းစည်းစိမ်ကို စွန့်လွှတ်၍ သားတော်အား အပ်နှင်းပြီးနောက် တောထဲသို့ဝင်၍ ရသေ့ဝတ်ကို စီးကျန်းတော်မူ၏။ ထိုမင်း၏သားတော်ကား ဥစ္စာကို စီမံခန့်ခွဲရာ၌ အလွန်ညံ့ဖျင်းသဖြင့် နိုင်ငံရေးကို ပျက်စီးစေ၏။ ထိုအခါ နတ်တို့သည် လူ့ပြည်သို့ဆင်းသက်၍ အကျိုးအကြောင်းကို မေးမြန်းရာ ဘုရားအဝေဒနိယမင်းတရားကြီးက သားတော်၏ညံ့ဖျင်းမှုကို ပြောပြ၏။ နတ်တို့လည်း အံ့အားသင့်၍ မင်းကြီးအား သားတော်ကို ဆုံးမရန် တောင်းပန်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် သားတော်အား ဆုံးမရန် သင့်လျော်သော နည်းလမ်းကို မသိ။ မင်းကြီးသည် သားတော်ကို ခေါ်၍ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အနီးသို့ သွား၏။ ထိုသစ်ပင်ကြီး၌ မျောက်အုပ်တစ်အုပ် နေ၏။ ထိုမျောက်အုပ်ကို ဦးဆောင်သော မျောက်မင်းကား ဗောဓိသတ်လောင်းလျာပင်တည်း။ မျောက်မင်းသည် အလွန်လိမ္မာရေးချာသောကြောင့် မျောက်အပေါင်းတို့သည် မင်းကြီးကဲ့သို့ပင် လေးစားကြ၏။ မင်းကြီးသည် သားတော်အား မျောက်မင်းကို ထိုးပါး၍ မျောက်မင်း၏ အုပ်ချုပ်ပုံကို လေ့လာရန် မှာကြား၏။
သားတော်မင်းသားသည် မျောက်မင်းထံသို့ သွား၍ မျောက်မင်း၏ အုပ်ချုပ်ပုံကို နည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် စောင့်ကြည့်၏။ မျောက်မင်းသည် မျောက်အပေါင်းတို့အား အစာရှာဖွေခြင်း၊ ရန်သူကို ကာကွယ်ခြင်း၊ အချင်းချင်း ကူညီခြင်း စသည်တို့ကို အလွန်ကျွမ်းကျင်စွာ အုပ်ချုပ်နေ၏။ မျောက်မင်းသည် မိမိအုပ်စု၏ အကျိုးစီးပွားကို အမြဲဦးစားပေး၏။ မျောက်အပေါင်းတို့သည် မျောက်မင်းအား အလွန်ကြည်ညိုကြ၏။ မင်းသားသည် မျောက်မင်း၏ အုပ်ချုပ်ပုံကို လေ့လာ၍ မိမိနိုင်ငံကို မည်သို့ အုပ်ချုပ်ရမည်ကို နည်းနာယူ၏။ မျောက်မင်းသည် မိမိအုပ်စုကို အလွန်ချစ်သဖြင့် အခက်အခဲများ ကြုံလာသည့်တိုင်အောင် မည်သည့်အခါမျှ လက်မလျှော့။
တစ်နေ့သောအခါ မျောက်အုပ်သည် အစာရှားပါးသော ကာလကို ကြုံရ၏။ မျောက်မင်းသည် မျောက်အပေါင်းတို့အား ခေါ်၍ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်မှ ပန်းသီးများ ခူးဆွတ်ရန် စီစဉ်၏။ ထိုသစ်ပင်ကြီးကား အလွန်မြင့်မားပြီးလျှင် အကိုင်းအခက်များကား အလွန်ခိုင်မာ၏။ မျောက်မင်းသည် ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်၍ အပင်ပေါ်သို့တက်၏။ မျောက်အပေါင်းတို့သည် မျောက်မင်း၏ နောက်သို့လိုက်ကြ၏။ မျောက်မင်းသည် မိမိ၏ သန်မာသောခြေ၊ လက်တို့ကို အသုံးပြု၍ အပင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာတက်၏။ မျောက်အပေါင်းတို့လည်း မျောက်မင်း၏ အမူအကျင့်ကို လိုက်၍ အပင်ပေါ်သို့တက်ကြ၏။ မျောက်မင်းသည် အသီးအပွင့်များ ကြွယ်ဝစွာရှိသော အကိုင်းကို ရှာဖွေ၏။ ထို့နောက် မျောက်အပေါင်းတို့အား အသီးများခူးဆွတ်ရန် ညွှန်ကြား၏။ မျောက်အပေါင်းတို့သည် အသီးများကို အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ခူးဆွတ်ကြ၏။
မင်းသားသည် မျောက်မင်း၏ အပြုအမူကို အလွန်အံ့အားသင့်၏။ မျောက်မင်းသည် မိမိအုပ်စု၏ အကျိုးစီးပွားကို အမြဲဦးစားပေးသဖြင့် မိမိအုပ်စုကို အခက်အခဲမှ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့၏။ မင်းသားသည် မျောက်မင်း၏ လိမ္မာရေးချာသော အုပ်ချုပ်မှုကို နည်းယူ၍ မိမိနိုင်ငံကို ပြန်လည်အုပ်ချုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ မင်းသားသည် မျောက်မင်းထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ ဤသို့လျှောက်၏။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်သည် အရှင်မင်းကြီး၏ လိမ္မာရေးချာသော အုပ်ချုပ်မှုကို လေ့လာမိပါပြီ။ ကိုယ်တော်သည်လည်း အရှင်မင်းကြီးကဲ့သို့ပင် မိမိနိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်မည်ဖြစ်ပါကြောင်း။" မျောက်မင်းသည် မင်းသားအား ကြည့်၍ ဤသို့ပြော၏။ "မင်းသား၊ အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးသည် မိမိ၏ အုပ်ချုပ်ခံသူများအား အလွန်ချစ်ရမည်။ သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို အမြဲဦးစားပေးရမည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမည်။"
မင်းသားသည် မျောက်မင်း၏ စကားကို ကြားနာ၍ အလွန်စိတ်ကြည်လင်၏။ မင်းသားသည် မျောက်မင်းအား ကျေးဇူးတင်စကားပြော၍ မိမိနိုင်ငံသို့ ပြန်လာ၏။ မင်းသားသည် မျောက်မင်းထံမှ သင်ယူရသော နည်းနာများကို အသုံးပြု၍ မိမိနိုင်ငံကို အလွန်အောင်မြင်စွာ အုပ်ချုပ်နိုင်၏။ နိုင်ငံသူ နိုင်ငံသားတို့သည် မင်းသားအား အလွန်ချစ်ခင်လေးစားကြ၏။ ထိုအခါ ဘုရားအဝေဒနိယမင်းတရားကြီးသည် သားတော်၏ အောင်မြင်မှုကို ကြားနာ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်၏။ မင်းကြီးသည် သားတော်အား ဆုံးမခဲ့သော မျောက်မင်း၏ အကြောင်းကို နတ်တို့အား ပြန်လည်ပြောပြ၏။ ထိုအခါ နတ်တို့လည်း အံ့အားသင့်၍ မျောက်မင်း၏ ဥာဏ်ပညာကို ချီးကျူးကြ၏။
— In-Article Ad —
ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် မိမိ၏ အုပ်ချုပ်ခံသူများအား ချစ်ခင်ပြီး သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ဦးစားပေးမှသာ နိုင်ငံကို အောင်မြင်စွာ အုပ်ချုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ပါရမီ: အုပ်ချုပ်မှု (Leadership)
— Ad Space (728x90) —
539Mahānipātaမဟာပဒုမ ၄ ဇာတ် ရှေးအခါက၊ ဘုရားလောင်းသည် မဟာပဒုမအမည်ရသော မင်းသားအဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့၏။ ထိုမင်းသားသည် အလ...
💡 မိခင်ကို ချစ်ခင်ရမည်၊ သို့သော် မှားသောလမ်းသို့ မလိုက်စေရ။
278Tikanipātaကုရုန်ဂါမဇာတ်တော် ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်တစ်ခုတွင် “ကုရုန်ဂါမ” ဟုခေါ်သော လှပသည့် မြိ...
💡 ဤဇာတ်ကောင်မှ ငါတို့သည် မေတ္တာတရား၏ အရေးပါပုံကို သိရသည်။ အလောင်းတော်မြတ်သည် မိမိ၏ အုပ်စုသားများအတွက် မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့သော မေတ္တာတရားသည် အလွန်မြင့်မြတ်သည်။ ငါတို့သည် မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို မေတ္တာတရားကို ကျင့်သုံးသင့်သည်။
50Ekanipātaမဟာနုရုဒ္ဓ ဇာတ်တော် ဘုရားရှင် သက်တော် ရှစ်ဆယ်အရွယ်၌ သာဝတ္ထိမြို့ရှိ စေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတေ...
💡 'အနာဂတ်ကို မြင်နိုင်ခြင်း' သည် အလွန်အမင်း အရေးကြီးသော တန်ခိုးတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ထိုတန်ခိုးကို အကျိုးရှိစွာ အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို၎င်း၊ မိမိ၏ ချစ်ခင်သူတို့ကို၎င်း ဘေးအန္တရာယ်တို့မှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နိုင်ပေသည်။ သို့သော်လည်း 'တဏှာ' နှင့် 'မာန' ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက ထိုတန်ခိုးသည်ပင်လျှင် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖြစ်စေနိုင်ပေသည်။
30Ekanipātaသမုဒ္ဒကဇာတ် မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်...
💡 အင်အားကြီးခြင်းသည် ကောင်းခြင်း မဟုတ်။ သနားခြင်းတရားနှင့် မေတ္တာတရားသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
140Ekanipātaဤသည်ကား ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာဝါနရ (မျောက်မင်း) အဖြစ် အထူးအကြိမ်၌ ဖြစ်တော်မူခဲ့သော ဇာတ်တော်ဖြစ်သည်။...
💡 "အလှူသည် ပေးကမ်းရုံသာ မဟုတ်၊ ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ သူတစ်ပါးအကျိုးကို ဆောင်ရွက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။"
85Ekanipātaဘုရားလောင်း ဥဒိန်နရ ဇာတ် အံ့မခန်း မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ မဟာကရုဏာတော် ရှေးရှေးသောအခါက ပဒေသရာဇ်မင်းတို့အုပ်ချုပ...
💡 မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မဟာဒါန - အသက်စွန့်၍ပင် သတ္တဝါတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကယ်တင်လိုသော စိတ်ဓာတ်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တရားဖြစ်သည်။
— Multiplex Ad —